Joyeuse is de plek waar ik als kind vaak kwam met mijn ouders. Toch was het destijds vooral de levendige markt die indruk op me maakte, het stadje zelf liet me vrij onverschillig.
Pas jaren later, toen mijn vader me opnieuw meenam naar het oude centrum van Joyeuse, ontdekte ik hoe bijzonder deze plek eigenlijk is. Hij noemde het een waar doolhof, vol smalle straatjes en verborgen hoekjes, en ik was verrast door de charme die ik als kind nooit had opgemerkt.
Afgelopen week was ik er weer, dit keer met mijn eigen kinderen. Net als ik vroeger, wilden zij niets weten van het oude gedeelte, de markt is ook voor hen the place to be. Maar nu was het herfst, zonder markt want het was dinsdagmiddag en het stadje was stil en rustig. Het gaf mij de perfecte gelegenheid om via het oude centrum het Kastanjemuseum te bezoeken, een klein maar informatief museum. De kinderen kregen een puzzelboekje in het Nederlands, terwijl ik een map met vertaalde teksten meekreeg.
Eenmaal weer buiten en met de puzzelboekjes in de hand deed ik een nieuwe poging om samen door de oude straatjes te wandelen. Helaas voor mij hadden ze daar weinig zin in. Toch is het oude Joyeuse, met zijn smalle straatjes en verborgen hoekjes, zeker de moeite waard om te verkennen!
